Na początku jest szkic...
I to musi być dobry szkic. O tym, czy nie będziemy mieli w przyszłości kłopotu z tworzeniem naszego modelu i jego ewentualną modyfikacją decydować będą takie właśnie niuanse jak położenie szkicu względem początku osi układu współrzędnych.
Podstawą jest pełne zdefiniowanie wszystkich elementów składowych naszego rysunku. Tak aby nie pozostała żadna kreska, która nie będzie miała odniesienia względem punktu początkowego osi współrzędnych. Należy pamiętać również o wyborze płaszczyzny na której tworzymy szkic. Za płaszczyznę szkicu mogą służyć zarówno domyślne powierzchnie jak i boki już istniejących brył. Więcej o tym we wpisie o konstrukcjach (wkrótce). A teraz zapraszam na film.
1. Linia
Niby najprostsze narzędzie, żadnych pułapek. A jednak już w tak podstawowym elemencie mamy aż trzy parametry definiujące naszą linię. Są to:
- położenie względem „zera”
- długość bezwzględna
- kąt względem osi układu współrzędnych
Dopiero po podaniu kompletu tych informacji nasza linia zmieni się z niebieskiej na czarną. Po wybraniu opcji konstrukcyjna (construction lub „x” na klawiaturze) otrzymujemy tzw. linię pomocniczą.
2. Prostokąt
Rozróżniamy 3 rodzaje prostokątów.
- Prostokąt z dwóch punktów (2-point rectangle)
- Prostokąt z 3 punktów (3-point rectangle)
- Prostokąt od środka (Center rectangle)
3. Okrąg
Okręgów mamy aż 5 rodzajów, przy czym większość z nich bez problemu możemy opisać relacjami, dzięki którym praktycznie zawsze możemy korzystać z pojedynczego okręgu rysowanego od środka. Typy dostępnych okręgów:
- Rysowany od środka (Center Diameter Circle) – podajemy jego średnicę i punkt początkowy
- Z dwóch punktów – rozpostarty między dwoma punktami (2-point circle)
- Z trzech punktów – jw. tylko mamy do dyspozycji 3 punkty (3-point circle)
- Styczny do 2 prostych – potrzebujemy 2 linii prostych aby opisać na nich okrąg, automatycznie stworzy się relacja styczna między okręgiem a liniami
- Styczny do 3 prostych – jw. tylko potrzebujemy aż 3 linii
4. Łuk
Co do zasady rozróżniamy 3 rodzaje łuków. Mają tę fajną zaletę, że możemy kontynuować rysowanie prostej linii, tak aby stanowiła ona ciągłość z kolejnymi segmentami polilinii. Rozróżniamy następujące rodzaje łuków:
- łuk z 3 punktów – w piewszej kolejności podajemy 2 punkty końcowe, a w kolejnym kroku rozciągamy łuk do trzeciego punktu (zmieniamy jego promień)
- łuk ze środka – pierwszym krokiem jest wyznaczenie środka promienia łuku, a kolejnym wskazanie punktów początkowego i końcowego
- łuk styczny – aby go narysować musimy mieć linię, do której nasz łuk będzie styczny, a w kolejnym kroku wskazujemy tylko jego koniec, relacja styczności zrobi za nas resztę
5. Wielobok foremny
Wyróżniamy 3 rodzaje wieloboków:
- Wpisany w okrąg (nazwa mówi sama za siebie) w pierwszej kolejności wskazujemy środek, w następnym kroku promień okręgu oraz liczbę boków,
- Opisany na okręgu (analogicznie j.w.),
- O stałej długości boku – pierwszy krok to ustalenie położenia i długości jednego z boków, a następnie podajemy ilość boków.
6. Elipsa
Rzadko używana, ale dostępna. Rozpoczynamy od środka, po czym wskazujemy 2 promienie. Nie ma większych filozofii. Fusion automatycznie stworzy również linie pomocnicze.
7. Slot (fasolka)
Bardzo przydatne narzędzie którym w prosty sposób wykonamy fasolkowe otwory. Mamy do wyboru zarówno otwory proste jak i po łuku. Możemy wybrać aż 5 sposobów na narysowanie takowych elementów:
- Od osi do osi – jak nazwa wskazuje wskazujemy 2 środki otworów fasolki a w kolejnym kroku podajemy promień
- Po zewnętrznej – rysujemy obwiednią za pomocą 3 punktów
- Od środka, do zewnątrz – tworzy nam się fasolka symetryczna względem punktu środkowego
- Po łuku z trzech punktów – analogicznie do pierwszej z pozycji, jednak dodany jest jeszcze etap wskazywania promienia łuku
- Po łuku od środka promienia – analogicznie do pozycji drugiej.
8. Splajn
Nie lubię tego określenia. Ale jest w powszechnym użytku, nic nie poradzę. W Fusion 360 mamy 2 rodzaje splajnów, oba swobodnie modyfikujemy podczas tworzenia jak i po zamknięciu szkiców. Wszystko odbywa się poprzez klikanie w poszczególne węzły, którym możemy zmieniać zarówno kąt jak i promień w węzłach linii.
9. Krzywa stożkowa
W życiu nie użyłem tej funkcji, jednak z doświadczenia wiem, że może gdzieś kiedyś się komuś przydać, dlatego wspominam o niej niejako z urzędu.
Przy pomocy zmiany współczynnika Rho możemy zmieniać kształt na Eliptyczny, Paraboliczny, Hiperboliczny lub po prostu okrągły.
10. Punkt
Punkt stanowi podstawowy element budowy relacji w szkicu, aczkolwiek osobiście rzadko z niego korzystam.
